Writer's block

Writer's
block (uit het Engels) is het tijdelijke onvermogen van een schrijver
of componist om tot schrijven te komen. Het (creatieve) proces dat
tot schrijven leidt, verloopt voor een deel onwillekeurig. De
schrijver is hierdoor voor een deel afhankelijk van factoren die niet
onder zijn controle vallen, hetgeen soms kan leiden tot een
(tijdelijk) verlies van inspiratie. Men spreekt enkel over writer's
block wanneer het werkelijk om een flinke tijdsspanne van niet kunnen
schrijven gaat.

Men
spreekt ook over een writersblock als de schrijver van de verslagjes
van de matchen van krachtbal Mechelen plots geconfronteerd wordt met
een overwinning.

De
schrijver van dienst had zich ondertussen zo gespecialiseerd in het
schrijven van artikels waarbij de rode draad was: “de nederlaag lag
niet aan ons, het was de schuld van de omgeving”. Zoeken naar
argumenten om toch maar duidelijk te maken dat de spelers echt niets
verweten kon worden, het artikel zo omkaderen dat er meer aandacht
ging naar de kader dan naar de wedstrijd, of het gebruiken van
omfloerste benaderingen dat de lezer gewoon niet wist wat hij ervan
moest denken. Het was een uitdaging, maar het was eveneens een hobby.

En
toen gebeurde er wat zo’n schrijver liefst niet ziet gebeuren:
KRACHTBAL MECHELEN WON!

Hoe
begin je dan aan zoiets?

Uren
tobben, slapeloze nachten, dagen piekeren. Nadenken, wijntje drinken,
nog eens nadenken, nog een wijntje drinken, heel hard nadenken, ...
hoofdpijn.

Maar
niets hielp, het was een totale Writer's block

En
daar sta je dan. Geen letter op papier krijgen en wetende dat vele
honderden lezers zitten te wachten op de wekelijkse verslagen. De
druk van de omgeving amper aankunnen, enkel buitenkomen als de meeste
mensen 's avonds terug binnen zijn.

Twee
weken duurde dit, beseffende dat het echt niet meer verder kon. Tot
scha en schande toegeven dat het deze keer echt wel een gewoon
wedstrijdverslag is, een correcte weergave van de overduidelijke
feiten: Krachtbal Mechelen was gewoon de beste.

De
overwinning tegen Edegem, een ploeg die gekend staat als sluwe en
moeilijk te verslagen tegenstander, was een opkikker voor de
Mechelaars.
Al snel in de match werd duidelijk dat de Mechelaars
het overwicht hadden. Dankzij zuiver spel werd er een kloof geslagen
van enkele punten. Concentratie bleef echter noodzakelijk, met
slechts 4 punten voorsprong tijdens de rust (12 - 8) kon het nog alle
kanten op. De Mechelaars slaagden er in om enerzijds de aanvallen van
Edegem af te remmen, en anderzijds eindigde het grootste deel van de
doelworpen ook daadwerkelijk in het doel.
Tijdens de tweede
helft werden er heel wat minder punten gescoord, Mechelen slaagde er
wel in de kloof tot een geruststellend niveau te vergroten. Dit o.a.
dankzij een rugworp van Johan. De Mechelaars wonnen deze 'derby' met
19-13.
Voor Mechelen speelden en scoorden Johan Muyldermans (13
punten), Niko Geens (6 punten), Marc Hermans, Roel Gooris, Ruben
Vandamme en Dries Umans.