Krachtballen is ook een beetje verbouwen.

Image: 

Een artikel schrijven over een match die zelf je niet gespeeld hebt en waarvan het wedstrijdblad onleesbaar was, afgezien van de einduitslag. Een uitdaging, maar het geeft me wel de vrijheid om een verhaal naar keuze neer te pennen.

Bree was de tegenstander, dat was nog net wel leesbaar. Om klokslag 17 u vertrokken 5 bouwvakkers rechtstreeks vanop de werf Geens-Van Asch richting Bree. Geen tijd meer om die laatste poutrelle te steken, de plicht riep, maar geen probleem, dat moffelen we wel weg.

Bij de ploegopstelling viel één zaak alvast op: Ruben Van Damme, traditioneel zijmuur, mocht (moest) deze keer fungeren als achtergevel. Een gevel die meestal veel te verduren krijgt, met zijn oversized knielappen ("sorry, 't is nu eenmaal ne kado") was hij erop voorbereid.

De match verliep verder zoals een verbouwing. Moeilijker dan verwacht maar toch doordacht. In het begin was het nog wat zoeken, plannen werden hertekend: de zijmuren wisselden regelmatig van plaats, de achtergevel stond onder zware druk en viel af en toe tegen de grond. Gelukkig was er de voorgevel, die er alvast voor zorgde dat het aanzicht van de Mechelaars ietwat ongeschonden bleef.

Na een werfvergadering liep het allemaal vlotter, onder het toeziend oog van de veiligheidscoördinator werd gebouw aan een robuuste basis (1 - 2 - 3), wat resulteerde in meer doelpunten.

Iedereen beseft dat een wedstrijd tegen de beer van Bree en zijn bewakers meestal een verloren zaak is, maar de Mechelaars vochten toch terug en verkochten het vel van de beer niet voor hij afgeschoten was, ofzoiets.

Einduitslag was 38 - 14. Voor Mechelen speelden en scoorden Jan Bryssinck, Niko Geens, Mark Hermans, Bart Van Asch (7 punten waarvan 3,5 rugworp) en Ruben Vandamme (7 punten waarvan 3 kopbaldoelpunten).

De terugweg van Bree naar Mechelen verliep veel vlotter. Op één van de rotondes was tijdens ons verblijf een doorsteek gemaakt, zodat we vlotjes gewoon rechtdoor konden rijden. Rare jongens, die Limburgers.