Scorebord weigert dienst, rechtmatige winnaar onbekend.

Scorebord weigert dienst, rechtmatige winnaar onbekend.

(wedstrijdverslag Overpelt A – krachtbal Mechelen)

Wat een dag, daar in Overpelt. Nadat Marc ons eerst langs tal van
lokale Kempense wegen geleid had, kwamen we aan in een sporthal waarvan
weliswaar de kleedkamers vernieuwd waren, maar de levering van de
inboedel (lees: banken en kapstokken) begrotingsgewijs uitgesteld was.

Bovendien bleken er op het veld reeds 4 spelers in blauwe tenue te staan, tiens, en het waren niet eens wijzelf.

Soit, dat ze vlak voor aanvang van de match dan nog net een
toevallige voorbijganger vastgrepen om te komen vlaggen – ‘u bent de
juiste man op de juiste plaats’ – namen we er maar ineens bij.

Roel was in zijn nopjes, want naast het veld stond zowaar een
elektronisch scorebord, het project waarmee hij voor zijn Mechelse ploeg
al een tijdje in de weer is. En misschien gewoonweg de reden van zijn
tweejarige afwezigheid en huidige terugkeer.

Tips met het bord werden uitgewisseld, dat van ons zal groter, beter en steviger worden.

Want daar liep na alle bovenstaande mankementjes ook de rest van de match mis.

De Mechelaars stonden met slechts 5-4 (een makkie) achter toen een
F16s-gewijze worp van Johan van de geluidsmuur afweek en het scorebord
deed kantelen. Patat, alles op de grond, rook en stoom en veel flikkerende lichtjes.
Maar geen cijfertjes meer. Tot daar de grenzen van de elektronica.

Totale chaos op het veld en nog meer chaos naast het veld. Want wie
leidde nu ook al weer? Was er niet net gescoord? Was er wel buitenspel
gevlagd? Daar zaten we dan schoon, zo zonder scorebord.

Luc trachtte nog te bemiddelen maar een compromis was niet haalbaar, de Mechelaars moesten zonder elektronica verder.

Er werd een tweede voorbijganger opgegrist om dan maar manueel alles te noteren maar het vertrouwen was weg.

Vanaf dat moment hadden de Mechelaars een enorm veldoverwicht. Er
werd geworpen, gescoord, gedoken en gevangen. De Limburgers werden van
het kastje naar de muur gestuurd.

Maar de elektronica liet ons echt wel in de steek.Terwijl de Mechelaars duidelijk leidden met 5-126 wees het scorebord bij de rust echter 13 – 5 aan. Protest leverde niets op, de vraag tot een referendum werd verticaal geklasseerd. Het nieuwe speeltje, dat ondertussen meer uiteen dan ineen hing,
sprak volgens de scheids en de opgegriste voorbijgangers de waarheid.

En zo ging het verder. Elk punt dat de Mechelaars scoorden telde er bij de Limburgers bij.18-389 was het ondertussen, voor Mechelen, maar we werden niet geloofd.27-10 stond er op het scorebord, en de scheids, of was het een opgegriste voorbijganger, floot af.

Geen zege, geen monsterscore. Maar een nederlaag om u tegen te zeggen, althans volgens de elektronica.

En volgens diezelfde elektronica speelden en scoorden Luc Van Camp (3
punten), Roel Gooris, Patrick Castermans, Marc Hermans (1 punt) en
Johan Muyldermans (6 punten).

Moraal van het verhaal: geloof niet blindelings in de elektronica. En neem gewoon de snelweg, da’s ’t snelste.